Microsoft 365 może być jednym z najważniejszych elementów infrastruktury IT firmy. W jednym środowisku znajdują się poczta Exchange Online, dokumenty w SharePoint i OneDrive, konta użytkowników, komunikacja, aplikacje biznesowe oraz często urządzenia pracowników.
To sprawia, że przejęcie jednego konta Microsoft 365 może być dla atakującego znacznie bardziej wartościowe niż uzyskanie dostępu do pojedynczego komputera.
Samo wykupienie licencji Microsoft 365 nie oznacza jednak, że środowisko jest właściwie zabezpieczone. Microsoft udostępnia wiele mechanizmów ochrony, ale część z nich wymaga odpowiedniego skonfigurowania, dostosowania do organizacji i regularnej kontroli.
W tym artykule przedstawiamy 10 najważniejszych obszarów, które warto zweryfikować podczas zabezpieczania Microsoft 365 w firmie.
Nie jest to kompletna lista wszystkich możliwych ustawień. To raczej fundament, od którego warto rozpocząć budowę bezpiecznego środowiska.
1. Włącz MFA dla wszystkich użytkowników
Pierwszym i jednym z najważniejszych kroków jest wdrożenie Multi-Factor Authentication, czyli uwierzytelniania wieloskładnikowego.
W klasycznym modelu użytkownik uzyskuje dostęp do konta poprzez:
login + hasło.
Problem polega na tym, że hasło można przejąć.
Może zostać:
- wyłudzone przez phishing,
- zapisane przez złośliwe oprogramowanie,
- wykorzystane ponownie z innego serwisu,
- przypadkowo ujawnione,
- odgadnięte przy użyciu automatycznych metod.
MFA wprowadza dodatkowy element uwierzytelniania. Nawet jeśli atakujący pozna hasło, nadal musi przejść kolejny etap weryfikacji.
Microsoft zdecydowanie rekomenduje stosowanie MFA w Microsoft 365 poprzez Security Defaults lub Conditional Access, zamiast polegania na starszym modelu per-user MFA.
MFA powinno dotyczyć również administratorów
Szczególnie istotne są konta administracyjne.
Przejęcie zwykłego użytkownika może dać atakującemu dostęp do jego poczty i dokumentów.
Przejęcie konta posiadającego wysokie uprawnienia może pozwolić na:
- tworzenie nowych użytkowników,
- modyfikowanie zabezpieczeń,
- przydzielanie uprawnień,
- dostęp do innych zasobów,
- wyłączanie mechanizmów ochronnych.
Microsoft rekomenduje MFA dla wszystkich kont administratorów oraz stosowanie zasady najmniejszych uprawnień.
Nie każde MFA daje taki sam poziom ochrony
Warto pamiętać, że MFA samo w sobie jest mechanizmem, a nie jedną konkretną technologią.
Docelowo organizacje powinny stopniowo przechodzić w stronę metod odporniejszych na phishing, takich jak Windows Hello for Business czy passkeys/FIDO2.
Szczególnie ważne jest to w przypadku administratorów i użytkowników posiadających dostęp do najbardziej wrażliwych danych.
2. Wdróż Conditional Access
MFA odpowiada na pytanie:
czy użytkownik potrafi dodatkowo potwierdzić swoją tożsamość?
Conditional Access pozwala pójść znacznie dalej i odpowiedzieć na pytanie:
czy w tych konkretnych warunkach powinniśmy w ogóle pozwolić użytkownikowi uzyskać dostęp?
Conditional Access jest mechanizmem Microsoft Entra ID pozwalającym podejmować decyzje o dostępie na podstawie wielu sygnałów. Microsoft określa go jako jeden z kluczowych elementów realizacji modelu Zero Trust.
Można tworzyć polityki takie jak:
wszystkie konta użytkowników wymagają MFA,
administrator musi użyć silniejszej metody uwierzytelnienia,
dostęp do danych jest możliwy wyłącznie z urządzenia spełniającego politykę firmy,
określone logowania są blokowane,
dostęp do konkretnej aplikacji wymaga dodatkowych zabezpieczeń.
Security Defaults czy Conditional Access?
Mniejsze organizacje bez odpowiednich licencji mogą korzystać z Security Defaults.
Microsoft Security Defaults wprowadza podstawowy zestaw zabezpieczeń, w tym mechanizmy związane z MFA i blokowaniem starszych protokołów uwierzytelniania.
Jeżeli jednak firma posiada Microsoft Entra ID P1 – np. w ramach Microsoft 365 Business Premium – zdecydowanie większe możliwości daje Conditional Access.
Ważne: Security Defaults i własne polityki Conditional Access nie są przeznaczone do jednoczesnego działania jako dwa równoległe systemy zabezpieczeń. Przejście na Conditional Access powinno być zaplanowane.
Nie wdrażaj polityk od razu dla wszystkich
Źle skonfigurowany Conditional Access może odciąć użytkowników lub administratorów od środowiska.
Dlatego Microsoft rekomenduje testowanie nowych zasad m.in. w trybie Report-only, a następnie stopniowe ich wdrażanie.
3. Zablokuj starsze metody uwierzytelniania
Nowoczesne zabezpieczenia nie dają pełnej wartości, jeżeli użytkownik może ominąć je poprzez starszy mechanizm logowania.
Problemem są tzw. legacy authentication protocols, które nie obsługują współczesnych mechanizmów bezpieczeństwa w taki sam sposób jak nowoczesne uwierzytelnianie.
Microsoft rekomenduje blokowanie legacy authentication przy użyciu Conditional Access. Security Defaults również blokują żądania wykorzystujące starsze protokoły uwierzytelniania.
Dlaczego jest to ważne?
Wyobraźmy sobie sytuację:
Firma wdraża MFA dla użytkownika.
Atakujący zdobywa jednak login i hasło, a następnie próbuje wykorzystać protokół, który nie obsługuje właściwie nowoczesnego mechanizmu MFA.
Jeżeli starszy sposób uwierzytelniania nadal jest dozwolony, może stać się słabszym punktem całego środowiska.
Zasada powinna więc być prosta:
jeżeli starego protokołu nie potrzebujemy – blokujemy go.
Przed włączeniem blokady należy jednak sprawdzić, czy organizacja nie posiada starszych aplikacji, urządzeń albo systemów wykorzystujących taki sposób logowania.
4. Ogranicz uprawnienia administratorów
Jednym z częstszych błędów w Microsoft 365 jest nadawanie zbyt wielu osobom roli:
Global Administrator.
To wygodne.
Administrator nie musi zastanawiać się, jakiej roli potrzebuje – ma dostęp praktycznie do wszystkiego.
Z perspektywy bezpieczeństwa jest to jednak bardzo zły model.
Microsoft rekomenduje stosowanie principle of least privilege, czyli zasady najmniejszych niezbędnych uprawnień. Administrator powinien posiadać tylko takie uprawnienia, które są mu potrzebne do wykonywania konkretnego zadania.
Zamiast Global Administrator można w wielu sytuacjach wykorzystać bardziej szczegółowe role, np. związane z:
- użytkownikami,
- Exchange,
- SharePoint,
- bezpieczeństwem,
- urządzeniami,
- aplikacjami,
- Conditional Access.
Administrator powinien posiadać osobne konto
Dobrą praktyką jest rozdzielenie:
zwykłego konta użytkownika
od:
konta używanego do czynności administracyjnych.
Microsoft rekomenduje oddzielne konta do wykonywania zadań Global Administrator i ograniczanie wykorzystania kont uprzywilejowanych do sytuacji, w których rzeczywiście są potrzebne.
Administrator nie powinien więc korzystać z konta o najwyższych uprawnieniach do:
- czytania codziennej poczty,
- przeglądania internetu,
- pracy w dokumentach,
- wykonywania standardowych zadań użytkownika.
Im rzadziej konto uprzywilejowane jest używane, tym mniejsza jest jego ekspozycja.
Pamiętaj o kontach awaryjnych
Microsoft rekomenduje również przygotowanie kont dostępu awaryjnego – tzw. break glass accounts.
Ich zadaniem jest umożliwienie odzyskania dostępu do organizacji w sytuacji, gdy normalne mechanizmy administracyjne przestają działać, np. w wyniku błędnej polityki Conditional Access.
Takie konto nie powinno być używane na co dzień.
5. Zarządzaj urządzeniami za pomocą Microsoft Intune
Zabezpieczenie samego logowania nie wystarczy, jeżeli użytkownik może pobrać wszystkie dane firmowe na dowolny, niezabezpieczony komputer.
Dlatego kolejnym elementem powinno być centralne zarządzanie urządzeniami.
W środowisku Microsoft można do tego wykorzystać Microsoft Intune.
Intune pozwala m.in. określać wymagania dotyczące zgodności urządzeń, a następnie wykorzystywać ich stan podczas podejmowania decyzji o dostępie.
Dla komputerów Windows można przykładowo wymagać:
- szyfrowania BitLocker,
- określonej wersji systemu,
- właściwego poziomu ryzyka urządzenia,
- spełnienia innych wymogów zgodności.
Połącz Intune z Conditional Access
To właśnie tutaj zaczyna być widoczna wartość całego ekosystemu.
Intune może określić:
ten komputer spełnia wymagania organizacji.
Conditional Access może następnie zdecydować:
tylko urządzenia spełniające wymagania mogą uzyskać dostęp do określonych danych.
W efekcie samo posiadanie poprawnego hasła i MFA nie musi już oznaczać pełnego dostępu do zasobów firmy.
Co warto kontrolować na urządzeniach?
W zależności od organizacji można zarządzać m.in.:
- szyfrowaniem,
- konfiguracją zabezpieczeń Windows,
- aktualizacjami,
- aplikacjami,
- politykami zgodności,
- konfiguracją urządzeń,
- dostępem do danych.
Microsoft 365 Business Premium zawiera funkcje Intune przeznaczone właśnie do centralnego zarządzania urządzeniami w małych i średnich organizacjach.
6. Skonfiguruj ochronę poczty w Microsoft Defender for Office 365
Poczta pozostaje jednym z najważniejszych kanałów wykorzystywanych podczas ataków na firmy.
Użytkownicy otrzymują:
- phishing,
- fałszywe faktury,
- złośliwe załączniki,
- linki prowadzące do stron wyłudzających dane,
- wiadomości podszywające się pod przełożonych lub kontrahentów.
Dlatego nie warto pozostawiać konfiguracji ochrony poczty wyłącznie w ustawieniach domyślnych.
W środowiskach posiadających Microsoft Defender for Office 365 warto odpowiednio skonfigurować m.in.:
Anti-phishing
Polityki pozwalające lepiej identyfikować próby phishingu i podszywania się pod użytkowników oraz domeny.
Safe Links
Safe Links analizuje adresy URL i może dokonywać ich weryfikacji również w momencie kliknięcia przez użytkownika. Funkcja obejmuje m.in. wiadomości e-mail oraz obsługiwane aplikacje Microsoft 365.
Safe Attachments
Załączniki mogą być analizowane w odizolowanym środowisku przed dostarczeniem użytkownikowi. Mechanizm pomaga wykrywać m.in. złośliwe pliki i ransomware.
Preset Security Policies
Microsoft udostępnia również gotowe poziomy ochrony Standard oraz Strict, które pozwalają zastosować rekomendowane ustawienia wielu mechanizmów zabezpieczeń bez ręcznego konfigurowania każdej pojedynczej opcji.
To często bardzo dobry punkt wyjścia dla firmy, która nie posiada jeszcze własnego, świadomie zaprojektowanego zestawu polityk.
7. Skonfiguruj SPF, DKIM i DMARC
Zabezpieczenie skrzynki pocztowej to tylko jedna strona problemu.
Trzeba również utrudnić atakującym podszywanie się pod domenę firmy.
Do tego służą trzy podstawowe mechanizmy:
SPF
DKIM
DMARC
Microsoft rekomenduje ich prawidłowe skonfigurowanie dla domen używanych do wysyłania poczty.
SPF
SPF określa, które serwery lub usługi są uprawnione do wysyłania poczty w imieniu domeny.
Przykładowo:
które systemy mogą wysyłać wiadomości jako
@firma.pl?
Samo SPF nie wystarcza jednak do zapewnienia pełnej ochrony przed spoofingiem. Microsoft wyraźnie rekomenduje łączenie go z DKIM i DMARC.
DKIM
DKIM wykorzystuje podpis kryptograficzny pozwalający zweryfikować autentyczność wiadomości i sprawdzić, czy treść nie została zmodyfikowana w trakcie przesyłania.
Microsoft wskazuje, że DKIM pomaga chronić przed podszywaniem się wykorzystywanym m.in. przy BEC, ransomware i phishingu.
DMARC
DMARC łączy wyniki SPF i DKIM z polityką domeny oraz kontroluje zgodność domen używanych podczas uwierzytelniania z adresem widocznym w polu „From”.
Microsoft rekomenduje skonfigurowanie SPF i DKIM przed wdrożeniem DMARC dla aktywnej domeny.
Dlaczego to ważne?
Przestępca nie zawsze musi włamać się do skrzynki.
Może próbować wysłać wiadomość wyglądającą tak, jakby pochodziła od:
prezes@firma.pl
Jeżeli domena jest słabo zabezpieczona, odbiorca może mieć znacznie większy problem z odróżnieniem prawdziwej wiadomości od próby podszycia.
Dlatego konfiguracja SPF/DKIM/DMARC powinna być standardowym elementem wdrożenia poczty firmowej.
8. Ogranicz udostępnianie danych w SharePoint i OneDrive
Microsoft 365 bardzo ułatwia współpracę.
I właśnie ta wygoda może stać się problemem, jeżeli użytkownicy mogą bez ograniczeń udostępniać dokumenty poza organizację.
Administrator powinien świadomie określić:
- kto może udostępniać dane,
- komu,
- za pomocą jakich typów linków,
- na jak długo,
- czy dopuszczalne jest udostępnienie anonimowe,
- które witryny mogą współpracować z osobami zewnętrznymi.
Microsoft pozwala zarządzać poziomem zewnętrznego udostępniania zarówno dla całej organizacji, jak i poszczególnych witryn SharePoint oraz OneDrive.
Nie każdy SharePoint powinien być dostępny dla gości
Jeżeli firma posiada dane:
- kadrowe,
- finansowe,
- zarządcze,
- poufne,
- związane z klientami,
warto oddzielić miejsca przeznaczone do współpracy z zewnętrznymi partnerami od przestrzeni, które nigdy nie powinny być udostępniane poza organizację.
Microsoft wprost rekomenduje przechowywanie poufnych informacji w witrynach, dla których zewnętrzne udostępnianie jest wyłączone, a do współpracy zewnętrznej tworzenie osobnych przestrzeni.
Ogranicz osoby mogące udostępniać dane
SharePoint umożliwia również ograniczenie prawa do zewnętrznego udostępniania do członków konkretnych grup bezpieczeństwa.
Dzięki temu nie każdy pracownik musi posiadać możliwość wysyłania dokumentów poza firmę.
9. Monitoruj logowania, alerty i zdarzenia bezpieczeństwa
Bezpieczeństwo nie kończy się w momencie skonfigurowania polityk.
Trzeba również obserwować, co faktycznie dzieje się w środowisku.
Administrator powinien regularnie analizować m.in.:
- nietypowe logowania,
- zdarzenia związane z kontami administratorów,
- próby phishingu,
- wykryte zagrożenia,
- zmiany konfiguracji,
- działania związane z bezpieczeństwem poczty.
Microsoft udostępnia raporty dotyczące ochrony poczty w Microsoft Defender portal, w tym raporty związane ze statusem ochrony przed zagrożeniami.
W przypadku Defender for Office 365 dostępne są również bardziej zaawansowane mechanizmy analizy i reagowania zależne od posiadanej licencji.
Sam alert nie wystarczy
Częsty problem wygląda tak:
system wygenerował alert, ale nikt go nie sprawdza.
Dlatego należy określić:
- kto otrzymuje alerty,
- kto je analizuje,
- kiedy zdarzenie staje się incydentem,
- kto odpowiada za eskalację,
- co robimy po potwierdzeniu zagrożenia.
Nawet najlepszy system bezpieczeństwa nie pomoże, jeśli nikt nie reaguje na jego ostrzeżenia.
10. Regularnie kontroluj ustawienia i Microsoft Secure Score
Środowisko Microsoft 365 nie jest czymś, co konfigurujemy raz na początku współpracy i zostawiamy bez zmian na kolejne pięć lat.
Zmieniają się:
- pracownicy,
- urządzenia,
- aplikacje,
- wymagania organizacji,
- zagrożenia,
- funkcje Microsoft 365,
- rekomendowane ustawienia.
Dlatego bezpieczeństwo powinno być regularnie przeglądane.
Dobrym punktem odniesienia jest Microsoft Secure Score, który pomaga identyfikować obszary środowiska wymagające poprawy i rekomenduje działania zwiększające poziom ochrony.
Secure Score nie powinien być jednak traktowany jak gra, której celem jest osiągnięcie 100%.
Nie każda rekomendacja będzie właściwa dla każdej organizacji.
Znacznie ważniejsze jest:
zrozumienie ryzyka → wybór właściwej kontroli → świadome wdrożenie.
Wykorzystaj Configuration Analyzer
W przypadku ochrony poczty Microsoft udostępnia również Configuration Analyzer, pozwalający porównać własne polityki ochrony z rekomendowanymi ustawieniami Standard lub Strict. Microsoft wskazuje to narzędzie jako sposób na ocenę aktualnej konfiguracji zabezpieczeń poczty.
To szczególnie przydatne w środowiskach, które przez lata były zmieniane przez kilku administratorów.
Jak może wyglądać bezpieczne środowisko Microsoft 365?
Przykładowa firma zatrudnia 50 osób korzystających z laptopów Windows i Microsoft 365.
Dobrze zaprojektowany model może wyglądać następująco:
Tożsamość
Każdy pracownik posiada indywidualne konto.
MFA jest wymagane.
Administratorzy posiadają oddzielne konta administracyjne.
Dostęp
Conditional Access kontroluje sposób uzyskiwania dostępu do aplikacji i danych.
Starsze protokoły uwierzytelniania są zablokowane.
Urządzenia
Firmowe laptopy są zarządzane przez Intune.
Komputery muszą spełniać polityki zgodności.
Dyski są szyfrowane.
Endpoint security
Urządzenia są chronione przez rozwiązanie klasy EDR, np. Microsoft Defender for Business albo inne wykorzystywane w organizacji rozwiązanie.
Poczta
Exchange Online posiada skonfigurowane:
- polityki antyphishingowe,
- ochronę linków,
- ochronę załączników,
- SPF,
- DKIM,
- DMARC.
Dane
SharePoint i OneDrive posiadają świadomie określone zasady udostępniania.
Poufne zasoby nie mogą być swobodnie udostępniane anonimowo.
Administracja
Uprawnienia są nadawane zgodnie z zasadą least privilege.
Firma posiada przygotowane konta awaryjne.
Monitoring
Alerty są przeglądane, a incydenty posiadają określoną ścieżkę eskalacji.
W takim środowisku zabezpieczenia tworzą kilka wzajemnie uzupełniających się warstw.
I właśnie to jest najważniejsze.
Czy Microsoft 365 Business Premium wystarczy do zabezpieczenia firmy?
Business Premium jest bardzo interesującą licencją z perspektywy małych i średnich przedsiębiorstw, ponieważ łączy narzędzia produktywności z istotnymi funkcjami bezpieczeństwa i zarządzania.
Daje dostęp m.in. do mechanizmów związanych z:
- Microsoft Entra ID P1,
- Conditional Access,
- Microsoft Intune,
- Microsoft Defender for Business,
- Microsoft Defender for Office 365 Plan 1.
Nie oznacza to jednak, że zakup Business Premium automatycznie zabezpiecza środowisko.
Można posiadać Business Premium dla wszystkich użytkowników i jednocześnie:
- nie zarządzać urządzeniami przez Intune,
- nie posiadać właściwych polityk Conditional Access,
- nie wykorzystywać Safe Links,
- nie mieć skonfigurowanego DKIM i DMARC,
- posiadać kilku Global Administratorów korzystających z tych samych kont na co dzień.
Licencja daje możliwości.
Bezpieczeństwo powstaje dopiero poprzez ich właściwe wykorzystanie.
Najczęstszy błąd: zabezpieczanie tylko komputerów
Firmy często utożsamiają cyberbezpieczeństwo z programem antywirusowym.
Laptop posiada antywirusa, więc:
„jesteśmy zabezpieczeni”.
Tymczasem w środowisku Microsoft 365 największym celem ataku może być nie sam komputer, lecz tożsamość użytkownika.
Jeżeli atakujący przejmie konto Microsoft 365, może próbować uzyskać dostęp do:
- poczty,
- OneDrive,
- SharePoint,
- Teams,
- danych współdzielonych,
- aplikacji wykorzystujących Single Sign-On.
Dlatego bezpieczeństwo trzeba budować jednocześnie wokół:
tożsamości + urządzenia + danych + aplikacji + poczty.
Sam antywirus jest tylko jedną warstwą.
Co zrobić, gdy firma korzysta z Microsoft 365 od kilku lat?
W takim przypadku warto rozpocząć od audytu aktualnej konfiguracji.
Szczególnie jeżeli środowisko było tworzone stopniowo.
Po kilku latach często można znaleźć:
- nieużywane konta,
- konta administratorów z nadmiernymi uprawnieniami,
- stare konta gości,
- niepotrzebne aplikacje,
- niespójne polityki MFA,
- niekontrolowane udostępnienia SharePoint,
- brak DMARC,
- urządzenia, które nie są już wykorzystywane,
- użytkowników posiadających niepotrzebne uprawnienia.
Nie oznacza to, że wszystko trzeba natychmiast zmienić.
Najpierw należy zrozumieć środowisko i określić priorytety.
Od czego zacząć zabezpieczenie Microsoft 365?
Jeżeli organizacja dopiero rozpoczyna porządkowanie środowiska, sugerowana kolejność wyglądałaby następująco:
Etap 1 – tożsamość
- zweryfikuj konta użytkowników,
- uporządkuj administratorów,
- wdroż MFA,
- sprawdź metody uwierzytelniania.
Etap 2 – dostęp
- skonfiguruj Security Defaults albo Conditional Access,
- zablokuj legacy authentication,
- przygotuj konta awaryjne.
Etap 3 – urządzenia
- zinwentaryzuj komputery,
- obejmij je centralnym zarządzaniem,
- wdroż wymagania bezpieczeństwa,
- skonfiguruj szyfrowanie i ochronę endpointów.
Etap 4 – poczta
- zweryfikuj polityki antyphishingowe,
- skonfiguruj Safe Links i Safe Attachments, jeśli licencja je obejmuje,
- sprawdź SPF,
- skonfiguruj DKIM,
- wdroż DMARC.
Etap 5 – dane
- przeanalizuj SharePoint i OneDrive,
- ogranicz zewnętrzne udostępnianie,
- usuń niepotrzebne uprawnienia.
Etap 6 – monitoring
- skonfiguruj alerty,
- określ osoby odpowiedzialne za ich analizę,
- regularnie przeglądaj konfigurację.
Dzięki takiej kolejności zamiast przypadkowego włączania pojedynczych ustawień powstaje spójny model bezpieczeństwa.
10 najważniejszych ustawień Microsoft 365 – checklista
Podsumowując, podczas audytu środowiska sprawdzilibyśmy przede wszystkim:
- MFA – czy obejmuje wszystkich użytkowników i administratorów?
- Conditional Access / Security Defaults – czy sposób dostępu jest kontrolowany?
- Legacy Authentication – czy stare mechanizmy logowania są zablokowane?
- Role administratorów – czy stosowana jest zasada najmniejszych uprawnień?
- Intune i urządzenia – czy komputery są zarządzane i spełniają wymagania bezpieczeństwa?
- Defender for Office 365 – czy poczta posiada odpowiednio skonfigurowaną ochronę przed phishingiem, linkami i załącznikami?
- SPF, DKIM i DMARC – czy domena pocztowa jest właściwie uwierzytelniana?
- SharePoint i OneDrive – czy zewnętrzne udostępnianie jest kontrolowane?
- Monitoring i alerty – czy ktoś faktycznie analizuje zdarzenia bezpieczeństwa?
- Regularny audyt konfiguracji – czy środowisko jest okresowo ponownie oceniane?
Podsumowanie
Bezpieczeństwo Microsoft 365 nie powinno sprowadzać się do włączenia MFA i instalacji programu antywirusowego.
Dobrze zabezpieczone środowisko powinno kontrolować jednocześnie:
kto uzyskuje dostęp,
w jaki sposób potwierdza swoją tożsamość,
z jakiego urządzenia się łączy,
do jakich danych może dotrzeć,
jak zabezpieczona jest jego poczta,
jakie uprawnienia posiada,
oraz czy organizacja potrafi wykryć podejrzane zachowanie.
Największą przewagą ekosystemu Microsoft jest możliwość połączenia wielu tych elementów w jedną architekturę:
Microsoft Entra ID + Conditional Access + Intune + Defender + Exchange Online + SharePoint.
Jednak sama obecność tych technologii w licencji nie daje bezpieczeństwa.
Najważniejsze jest ich świadome skonfigurowanie, połączenie ze sobą i dostosowanie do faktycznego sposobu pracy organizacji.
Dlatego przed zakupem kolejnego narzędzia bezpieczeństwa często warto najpierw sprawdzić, czy firma prawidłowo wykorzystuje mechanizmy, które już posiada w ramach Microsoft 365.
